Terapia czaszkowo‑krzyżowa może pomóc zredukować stres i przewlekły ból, zregenerować układ nerwowy oraz uwolnić nagromadzone emocje.

Z terapii czaszkowo-krzyżowej często korzystają osoby zmagające się z dolegliwościami bólowymi pleców i szyi, bólami głowy, migrenami oraz problemami i napięciami związanymi ze stresem. Poprzez harmonizowanie rytmów ciała terapia ta wpływa na zrównoważenie aktywności współczulnego układu nerwowego, często zwiększonej u osób cierpiących z powodu przewlekłego bólu. Zmniejszenie pobudzenia fizjologicznego organizmu i przejście na tryb przywspółczulny, czyli ten związany z odprężeniem i wyciszeniem, zwiększa zdolność organizmu do regulacji fizjologicznej i relaksacji tkanek, a co za tym idzie złagodzenia odczuwania przewlekłego bólu.
W procesie powstawania i odczuwania bólu bierze udział m.in. powięź. Aktywność powięziowych receptorów bólowych jest większa w zaciśniętej, posklejanej tkance łącznej, a to wpływa na zwiększoną sztywność tkanek, napięcie mięśni i ból. Terapia czaszkowo-krzyżowa oddziałując na napięcia powięzi sprawia, że odczuwanie bólu zmniejsza się.
Proces terapeutyczny umożliwia odblokowanie tzw. nienaturalnych punktów podporu, rozluźnienie tych miejsc i przywrócenie równowagi systemu. Takim nienaturalnym punktem podporu może być praktycznie wszystko od myśli, emocji, wydarzenia, które rozpamiętujemy, a energia tych myśli i emocji blokuje jakiś obszar w ciele, poprzez np. chorobę, własną czy bliskiej osoby, traumatyczne przeżycie, urazy fizyczne, czy mniejsze lub większe zabiegi na ciele.
Gdy energia przepływa swobodnie powstaje witalność. Przejawia się ona w blasku naszych oczu, lekkości naszych kroków, jasności umysłu i pełni oddechu. Nie jest to wyłącznie kwestia braku bólu czy objawów choroby, lecz dobrego samopoczucia.
Terapia czaszkowo-krzyżowa wpływa też pozytywnie i wspierająco przy leczeniu objawów depresji.
Oddziałuje na autonomiczny układ nerwowy i równoważy jego aktywność. Zrównoważona część przywspółczulna układu nerwowego daje poczucie komfortu i pozytywnie wpływa na procesy poznawcze i wówczas łatwiej jest osobie z objawami depresji pracować terapeutycznie.

Ponadto, terapia ta wpływa na obniżenie poziomu kortyzolu – hormonu stresu, który jest, jak wynika z badań, wysoki u osób z depresją. Wpływa ona jednocześnie na zwiększenie w organizmie poziomu serotoniny – hormonu szczęścia, który u osób z depresją jest obniżony. Dzieje się tak, bo poprawia się praca trzewnego układu nerwowego, poprzez min. zrównoważenie pracy nerwu błędnego i uwolnienia napięć na powięzi brzucha. To wpływa na usprawnienie pracy naszych jelit, w których jest produkowanie ponad 80% serotoniny.
Zmniejszenie napięć mięśniowych i powięziowych sprawia, że ciało się rozluźnia, nastrój się poprawia, zaczynamy lepiej sypiać, a to wszystko wpływa na poprawę jakości naszego życia i wzmacnia naszą wewnętrzną zasobność, a dzięki temu łatwiej jest nam stawiać czoła codziennym wzywaniom, i po prostu radośniej żyć.
Terapia czaszkowo-krzyżowa: łagodzenie bólu, wyciszenie układu nerwowego, głęboki relaks i emocjonalne uwolnienie. Poznaj korzyści sesji.
Czytaj też:
Autonomiczny układ nerwowy – nasz osobisty system monitoringu

Z definicji stres to każde niewygodne „doświadczenie emocjonalne, któremu towarzyszą przewidywalne zmiany biochemiczne, fizjologiczne i behawioralne”. Stres psychologiczny opisuje, co czujemy, gdy jesteśmy pod presją psychiczną, fizyczną lub emocjonalną.
Trudne emocjonalne przeżycie, wpływa w jakimś stopniu na wszystkie części mózgu. Prawa półkula, która oprócz naszej kreatywności i ekspresyjności, odpowiada też za odczuwanie negatywnych stanów emocjonalnych, staje się bardziej aktywna, a lewa półkula odpowiadająca za logiczne myślenie bardziej się zamyka. Tylne części mózgu stają się nadaktywne a przednie, które odpowiadają m.in. za myślenie strategiczne, reagują słabiej, a „łączność” z tą częścią przywracana jest, gdy trochę „ochłoniemy z emocji”.
Warto poznawać siebie i swoją fizjologię, żeby wiedzieć co się z nami dzieje w stresujących sytuacjach. Wówczas możemy się nauczyć jak sobie pomóc i się samej regulować, a dzięki temu zyskać większą elastyczność i odporność na stres.
Naszych przodków i nas chroni autonomiczny układ nerwowy. Jego rola to nie tylko regulowanie działania organów wewnętrznych. Jest on ściśle powiązany z naszym stanem emocjonalnym, który bezpośrednio wpływa na nasze zachowanie. Od jego prawidłowego funkcjonowania zależy nasze zdrowie psychiczne i emocjonalne. Jego celem jest chronienie nas poprzez wyczuwanie bezpieczeństwa i zagrożenia wewnątrz organizmu i wokół niego oraz w relacjach, jakie mamy z innymi ludźmi. Jego praca odbywa się poza naszą świadomością i świadomą kontrolą. Myślenie zachodzi na wyższych poziomach mózgu i jest za wolne, gdy musimy reagować na zagrożenie.
Żyjemy w świecie, w którym musimy podejmować coraz szybsze decyzje mając coraz mniej informacji. Stawka bywa wysoka.
Są to fragmenty białkowe na końcach chromosomu, które zabezpieczają DNA przed uszkodzeniem, podczas jego kopiowania, przy podziale każdej komórki w twoim ciele. Długość telomerów wpływa na ogólną długowieczność. Telomery skracają się podczas każdego podziału komórki, dlatego wraz z wiekiem stają się one coraz krótsze. Ale nie tylko z wiekiem.
Obecność w tu i teraz tworzy zintegrowany stan umysłu – przepływ energii i informacji w ciele i mózgu oraz w połączeniu z innymi ludźmi i otoczeniem.
Twój umysł to nie tylko twój mózg – to jest też całe twoje ciało i twój świat relacji z otoczeniem. Jeśli mikrokosmos twojego organizmu i świat społeczny, są częścią tego samego pola energii i informacji, to mogą być zintegrowane właśnie przez obecność twojego umysłu w tu i teraz. W tej integracji wpływasz na procesy epigenteyczne, optymalizujesz proces telomerazy, wpływasz na zmianę poziomu enzymów w twoim organizmie.
Pisanie o bólu w słoneczny czerwcowy dzień, na progu lata może nie jest zbyt atrakcyjne, bo lato to wakacje, beztroska, luz, radość, nie ma się co dołować. O bólu to można coś na jesieni napisać albo w zimie, taki listopad, dajmy na to, jest dobrym do tego miesiącem. W lecie nikogo nic nie boli 😉
Ból jest doświadczeniem czuciowymi i emocjonalnym, podlega procesom uczenia się, przez co pozostawia ślady pamięci na różnych poziomach w naszym układzie nerwowym i w całym organizmie. Twoje ciało pamięta i z tego powodu wcześniejsze doświadczenia bólowe mogą wpływać na twoje aktualne doświadczanie bólu i intensywność jego odczuwania.
Nasze negatywne emocje związane z życiem z bólem wzmacniają odczuwanie przez nas bólu i koło się zamyka, błędne koło przeżywania bólu. A to nie jedyne błędne koło, bo na poziomie naszej fizjologii też nakręcamy spiralę bólu. Ból zwiększa napięcie mięśni, co prowadzi do zaburzenia funkcjonowania układu hormonalnego, odpornościowego i układu nerwowego. Co ciekawe badacze tych kwestii uważają, że mechanizm fizjologicznego błędnego koła może występować zarówno wtedy, gdy pierwotna przyczyna bólu ma naturę somatyczną, jak i wtedy, gdy jest natury emocjonalnej!
Czy doświadczasz jakichś odczuć w ciele, gdy czytasz te pytania, czy gdy na nie odpowiadasz? To poruszenie, nawet subtelne, może być ważnym sygnałem do zaciekawienia się tym co się właśnie zadziewa w tobie i dlaczego akurat w tym momencie.
Zachęcam cię także, aby poprzez pracę z ciałem, np.